Logo Webboard ของ garfiend
ติดต่อโฆษณา  |  สมัครใช้งานสุดยอดแห่ง Free Webboard ได้แล้ววันนี้ คลิ๊ก !!  | แจ้งบอร์ดไม่เหมาะสม


  ห้องสมุดโรงเรียน

  

  Topic : วิชาควิชดิชและการขี่ไม้กวาด

Delete
Admin ลบกระทู้
   Page [1]
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.209.224

  โพสต์เมื่อ : 12 พ.ย. 2548 17:41 น.

หมวดหนังสือเสริมความรู้

....................................

ห้ามโพสเด็ดขาด



   Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
 


  28 พ.ย. 2548 00:15 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   วิวัฒนาการของไม้กวาด

ไม่มีคาถาใดที่เสกให้พ่อมดแม่มดสามารถบินได้ในร่างของมนุษย์โดยไม่ต้องใช้เครื่องช่วย มีพวกพ่อมดแม่มดแอนนิเมไจน้อยคนที่สามารถแปลงร่างเป็นค้างคาวได้นี้ พบว่า เธอหรือเขาบินเหินอากาศได้ แต่กลับมีสมองเล็กเท่ากับ
ค้างคาวไปด้วย ดังนั้นแน่นอนที่พวกเขาก็เลยืมสนิทว่า อยากบินไปที่ไหน ทันทีที่เริ่มออกบิน การลอยตัวในอากาศเป็นเรื่องสามัญที่พ่อมดแม่มดทำกันได้อยู่แล้ว แต่บรรพบุรุษของพวกเราไม่พอใจแค่การลอยสูงห้าฟุตเหนือพื้นดิน พวกเขาต้องการมากกว่านั้น พวกเขาต้องการบินได้ให้เหมือนนก แต่ไม่ต้องการยุ่งยากปลูกขนแบบขนนกทั่วตัว

 


  28 พ.ย. 2548 00:15 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

  

1.คีปเปอร์ ตำแหน่งคีปเปอร์มีมาตั้งแต่มีมาตั้งแต่คริตส์ศตวรรษที่ 13 อย่างแน่นอนไม่ว่าหน้าที่จะเปลี่ยนไปจากสมัยนั้นก็ตาม ตามที่แซกคาเรียส มัมส์ เล่าไว้ คีปเปอร์...ควรเป็นคนแรกที่ไปถึงตะกร้าที่เสาประตูเพราะเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องป้องกันไม่ให้ลูกควัฟเฟิลเข้าไปในตะกร้าที่เสาประตู คีปเปอร์ควรระวังไม่ให้บินเข้าไปทางปลายสนามอีกด้านเกินไปเพราะว่าตะกร้าของเขาอาจถูกอีกฝ่ายหนึ่งบุกทำแต้มได้ในช่วงเวลาที่เขาไม่ได้อยู่ใกล้ ยังไงก็ตามคีปเปอร์ที่บินเร็วอาจทำคะแนนให้ทีมงานของตนได้และยังสามารถกลับไปที่ตะกร้าได้ทันเวลาที่จะป้องกันทีมคู่ต่อสู้ไม่ให้ทำแต้มเสมอได้นี้เป็นความรับผิดชอบส่วนตัวของคีปเปอร์แต่ละคน จากข้อความดังกล่าวแสดงให้ในสมัยของมัมส์ คีปเปอร์ทำหน้าที่เหมือนเชสเซอร์ แต่มีความรับผิดชอบพิเศษเพิ่มเติม พวกเขาได้รับอนุญาตให้บินได้ทั่วสนามและทำคะแนนได้ด้วย

 


  28 พ.ย. 2548 00:54 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   ไม้กวาด และอุปกรณ์เสริม

ไม้กวาด นิมบัส 2000 (Nimbus 2000) : ชื่อไม้กวาดอันแรกที่แฮร์รี่ใช้แข่งขันในเกมส์ควิดดิช ศ.มักกอนนากัลเป็นคนมอบให้

นิมบัส 2001 (Nimbus 2001): ชื่อไม้กวาดรุ่นต่อมาจากนิมบัส 2000

คอมเม็ท (Comet) : ชื่อไม้กวาดของโช แชงที่ใช้ในการแข่งขัน

คลีนสวิป 7 (Cleansweep 7) : เป็นชื่อไม้กวาดของเฟร็ดและยอร์ช สองฝาแฝด

ไฟร์โบลต์ (Firebolt) : : ด้ามไม้กวาดทำจากไม้แอช เนื้อละเอียด ขัดเงาเหลี่ยมเพชร พร้อมหมายเลขประจำด้ามแกะสลักด้วยมือ ทุกก้านไม้กวาดทำจากกิ่งเบิร์ชที่คัดมาให้เหมาะกับหลักอากาศพลศาสตร์ ปรับทิศทางได้แม่นยำ เที่ยงตรง เร่งความเร็วสูงสุดจาก 0 ? 240 กม. / ชม. ได้ภายใน 10 วินาที พร้อมลงคาถาใส่แบรกที่ไม่อาจลบล้างได้

ชุดอุปกรณ์บำรุงรักษาไม้กวาด (Broomstick Servicing Kit) : : เป็นของขวัญวันเกิดอายุ 13 ปีของแฮร์รี่ที่ได้รับมาจากเฮอร์ไมนี่ มีกระปุกน้ำยาขัดเงา ด้ามจับ ยี่ห้อฟลีตวู้ดกระปุกใหญ่ กรรไกรสีเงินสำหรับเล็มปรายไม้กวาด เข็มทิศทองเหลืองอันจิ๋วสำหรับติดไว้กับไม้กวาดเวลา เดินทางไกล และหนังสือคู่มือดูแลรักษาไม้กวาดด้วยตนเอง

 


  28 พ.ย. 2548 00:55 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   แม่มดกับไม้กวาด

แม่มดกับไม้กวาด
++**++ตามตำนานกล่าวว่า แม่มดชอบเดินทางโดยการเหาะบนไม้กวาดมากที่สุด โอลิเวอร์ โฮล์ม กวีชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงในคริสตศตวรรษที่19 เขียนกลอนบทหนึ่งเกี่ยวกับแม่มดว่า

เมืองเอสเส็กซ์ยามราตรีมีแม่มด

มาปรากฏบนหลังคาน่าฉงน

ดุจดั่งเป็นผู้วิเศษครองเวทมนตร์

ขี่ไม้กวาดเหาะเวียนวนอย่างว่องไว

ฉวัดเฉวียนระหว่างกลางอากาศ

เหมือนเงาพาดขอบฟ้าอันกว้างใหญ่

ผ่านเส้นทางวิหคฝูงนกไพร

กอดแมวดำสัญจรไปในค่ำคืน

++**++เหล่าแม่มดมักจะเดินทางโดยไม้กวาดมากกว่าพ่อมด เพราะไม้กวาดเป็นอุปกรณ์พื้นฐานสำหรับงานบ้านของผู้หญิง พ่อมดซึ่งเป็นชายจึงหลีกเลี่ยงไม่เหาะบนไม้กวาด แต่ขี่คราดแทน แม่มดในยุโรปและอเมริกัามักจะขี่ไม้กวาดมากกว่าแม่มดในอังกฤษซึ่งจะด้วยเหตุผลใดไม่ปรากชัดเจน

 


  28 พ.ย. 2548 00:56 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   อุปกรณ์การเล่นควิดดิช

อุปกรณ์การเล่นควิดดิช

ที่สำคัญที่สุดคือไม้กวาด จะเป็นรุ่นอะไรก็ได้

สนาม

เป็นรูปไข่ ยาวประมาณ 500 ฟุต กว้างประมาณ 180 ฟุต ตรงกลางมีวงกลมเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 ฟุต มีเขตทำคะแนนสำหรับ เชสเซอร์ ในเขตทำคะแนนมี ห่วงข้างละ 3 ห่วง แต่ละห่วงสูงต่ำไม้เท่ากัน

ลูกบอล

ควัฟเฟิล
ลูกควัฟเฟิลในยุคแรกทำจากหนัง ในบรรดาลูกบอลทั้งหมด ควัฟเฟิลเป็นลูกบอลลูกเดียวที่ไม่การลงคาถาไว้ตั้งแต่ต้น เป็นเพียงลูกบอลที่ทำจากหนังเย็บปะติดปะต่อกัน ส่วนมากมักมีสายหนังยื่นมาให้จับและขว้างได้ด้วยมือเดียว ควัฟเฟิลสมัยโบราณมีรูให้นิ้วสอดเข้าไปได้ แต่เมื่อพบคาถาเกาะติดสายหนังและรูก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป ควัฟเฟิลปัจจุบันมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 12 นิ้วและไม่มีตะเข็บเลย ลูกควัฟเฟิลมีสีแดงหลังจากที่ฝนตกหนักมากทำให้สีของควัฟเฟิลไม่ต่าง จากสีของโคลน และพวกเชสเซอร์ เบื่อมากที่จะต้องบินดิ่งลงไปยังพื้นสนามเพื่อเก็บลูกควัฟเฟิลดังนั้นหลังจากนั้นไม่นาน แม่มดที่ชื่อ เดซี่ เพนนีโฟลด์ มีความคิดว่าถ้าเสกลูกควัฟเฟิลให้ค่อยๆตกเหมือนจมลงไปในน้ำ หมายความว่า พวกเชสเซอร์ สามารถบินไปเก็บลูกควัฟเฟิลกลางอากาศได้ก่อนที่จะตกลงพื้น

บลัดเจอร์
ในสมัยแรกบลัดเจอร์ คือ ลูกหินบิน และในยุคต่อมาก็พัฒนามาเป็นหินที่เกลาให้เป็นรูปลูกบอลและมันก็มีข้อเสียมาก คือ ถ้าบีตเตอร์ตีด้วยไม้ที่เพิ่มพลังเวทย์มนตร์ มันจะแตก และก้อนกรวดจะบินไล่ผู้เล่นทั้งสนามจนจบเกม ด้วยเหตุนี้จึงมีทีมควิดดิชบางทีมลองใช้โลหะมาประดิษฐ์แทน ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการประดิษฐกรรมเวทมนตร์ได้พบลูกบลัดเจอร์ทำด้วยตะกั่วไม่น้อยกว่า 12 ลูกที่มีอายุเก่าแก่ แต่ในที่สุดตะกั่วก็ยังอ่อนเกินไป จึงใช้เหล็กมาทำบลัดเจอร์ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 10 นิ้ว บลัดเจอร์ถูกเสกให้ไล่ตามผู้เล่นโดยไม่แยกแยะ โดยธรรมชาติมันจะบินใส่ผู้เล่นที่อยู่ใกล้ที่สุด จึงมีบีตเตอร์เพื่อใล่หวดบลัดเจอร์

สนิชสีทอง
ลูกสนิชสีทองนี้มีขนาดเท่าลูกวอลนัต เช่นเดียวกันกับนกสิชเจ็ตลูกสนิชถูกเสกให้หนีการไล่จับให้นานที่สุด

 


  28 พ.ย. 2548 00:56 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   ตำแหน่งผู้เล่นควิดดิช

ตำแหน่งของผู้เล่น

เชสเซอร์
หน้าที่หลักของเชสเซอร์คือทำคะแนนจากควัฟเฟิลให้ได้มากที่สุด แต่เชสเซอร์ก็มีข้อผิดกติกามากที่สุดเช่นกันเช่นสตูจิ้ง สตูจิ้งคือการที่เชสเซอร์มากกว่า 1 คนเข้าไปในเขตทำคะแนน

บีตเตอร์
หน้าที่ของบีตเตอร์ได้เปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้น นั้นก็คือการป้องกับผู้เล่นฝ่ายตนจากบลัดเจอร์ด้วยอาวุธประจำตัว นั่นก็คือไม้ตี บีตเตอร์เป็นตำแหน่งที่ไม่เคยทำคะแนนเลย ผู้ที่เป็นบีตเตอร์นั้นต้องเป็นผู้ที่ทรงตัวบนไม้กวาดได้ดีและต้องแข็งแรงด้วย เพราะบ่อยครั้งที่พวกเค้าต้องปล่อยมือจากไม้กวาดเพื่อตีบลัดเจอร์

คีปเปอร์
เมื่อก่อนคีปเปอร์ก็เหมือนกับเชสเซอร์คือสามารถทำคะแนนได้แต่จะมีหน้าที่พิเศษคือป้องกันประตู แต่ต่อมาก็มีการ กำหนดเขตทำคะแนน เพื่อที่จะลดหน้าที่ของคีปเปอร์ลง

ซีกเกอร์
ส่วนมากซีกเกอร์เป็นตำแหน่งที่ผู้เล่นจะมีน้ำหนักตัวน้อยที่สุด บินเร็วที่สุด ตาดีที่สุด และบินได้เก่งที่สุดเพราะบางที ซีกเกอร์ต้องจับไม้กวาดมือเดียวหรือไม่จับเลยเพื่อจับสนิช ซีกเกอร์จะเป็นผู้เล่นที่ถูกหมายหัวไว้จากบีตเตอร์เป็นตำแหน่งแรก เพราะบ่อยครั้งที่ซีกเกอร์จะพลิกสถานการณ์จากที่จะแพ้กลับมาชนะได้

กรรมการ
กรรมการแต่เดิมเป็นตำแหน่งสำหรับผู้ที่ใจกล้ามากเพราะเคยมีกรรมการตายระหว่างการแข่งขัน มีการตุกติกมากมาย กับไม้กวาดของกรรมการเช่น เผาปลายไม้ หรือเปลี่ยนไม้กวาดให้เป็นกุญแจนำทาง แต่ในปัจจุบันไม่ง่ายเลยที่จะได้เป็น กรรมการเพราะต้องผ่านการทดสอบมากมายจากกองควบคุมดูแลเกมและกีฬาเวทมนตร์

 


  28 พ.ย. 2548 00:57 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   การละเล่นควิดดิช

ควิดดิช
คือกีฬาของพ่อมดแม่มดที่นิยมกันมากที่สุดในปัจจุบัน เล่นโดยขี่ไม้กวาด โดยมีผู้เล่นทีมละ 7 คน มีเชสเซอร์ 3 คน, คีปเปอร์ 1 คน, บีตเตอร์ 2 คน และซีกเกอร์ 1 คน เล่นกับลูกบอล 4 ลูก คือควัฟเฟิล (ลูกสีแดง) ใช้ทำแต้ม, บลัดเจอร์ 2 ลูก (ลูกสีดำ) มันจะพยายามจัดการกับผู้เล่นที่อยู่บันไม้กวาดให้ตกลงมา โกลเด้นสนิช 1 ลูก (บอลสีทองมีปีกมีเงิน) พวกเชสเซอร์จะโยนควัฟเฟิลให้พวกเดียวกันเอง แล้วพยายามโยนให้เข้าห่วงใดห่วงหนึ่งของฝ่ายตรงข้ามเพื่อทำแต้ม จะได้ 10 แต้มซึ่งแต่ละฝ่ายจะมีห่วง 3 ห่วง คีปเปอร์ จะต้องบินไปรอบๆห่วง เพื่อสกัดฝ่าตรงข้าม ไม่ให้ทำแต้ม บีตเตอร์จะต้องตีลูกบลัดเจอร์ไปยังทีมคู่ต่อสู้ ซีกเกอร์มีหน้าที่จับลูกสนิช เมื่อจับได้จะได้ 150 แต้ม และถือเป็นการสิ้งสุดการแข่งขัน

 


  28 พ.ย. 2548 00:58 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   กติกาในการเล่นควิดดิช

กติกาการเล่น

กติกาต่อไปนี้เป็นกฎที่กองควบคุมดูแลเกมและกีฬาเวทมนตร์กำหนดไว้เมื่อการก่อตั้งกองขึ้นใน ค.ศ.1750
1. แม้ว่าจะไม่มีการจำกัดระดับความสูงที่ผู้เล่นจะสามารถบินขึ้นไปบนฟ้าในระหว่างการแข่งขัน แต่ผู้เล่นไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชายต้องไม่บินเลยออกไปนอกเส้นกำหนดเขตสนาม ถ้าผู้เล่นบินข้ามเส้นเขตสนาม ทีมของผู้เล่นฝ่ายนั้นต้องยกลูกควัฟเฟิลให้ทีมฝ่ายตรงข้าม
2. กับตันทีมสามารถขอ ’เวลานอก’ ได้โดยทำสัญญาณบอกกรรมการ นี่เป็นช่วงเวลาเดียวในระหว่างการแข่งขันที่อนุญาตให้เท้าของผู้เล่นแตะพื้นสนามได้ เวลานอกอาจยืดให้นานถึง 2 ชั่วโมงถ้าการแข่งขันนั้นเล่นกันมานานกว่า 12 ชั่วโมง แล้ว ถ้าทีมใดไม่กลับมาที่สนาม ภายใน 2 ชั่วโมงให้ตัดสิทธื์ทีมนั้นทันที
3.กรรมการสามารถลงโทษทีมผู้เล่นได้ เชสเซอร์ที่ได้ลูกโทษจะบินจากวงกลมตรงกลางไปยังเขตทำคะแนน ผู้เล่นทั้งหมดยกเว้น คีปเปอร์ของฝ่ายตรงข้าม ต้องอยู่ข้างหลังระหว่างที่มีการขว้างลูกโทษ
4. สามารถแย่งลูกควัฟเฟิลจากมือของผู้เล่นอีฝ่ายหนึ่งได้ แต่ห้ามผู้เล่นแตะต้องร่างกายไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใดของผู้เล่นอีกฝ่าย ไม่ว่ากรณีใดๆ
5. ในกรณีผู้เล่นบาดเจ็บ ไม่ให้มีผู้เล่นสำรองมาแทน ทีมต้องเล่นไปโดยไม่มีผู้เล่นที่บาดเจ็บนั้น
6. สามารถนำไม้กายสิทธิ์ติดตัวเข้าไปในสนามได้ แต่ไม่ว่าในกรณีใดๆก็ตาม ห้ามใช้ไม้กายสิทธิ์กับผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม ห้ามใช้กับไม้กวาดของอีกฝ่าย ห้ามใช้กับกรรมการ ลูกบอล และคนดู
7. เกมควิดดิชจะยุติได้ต่อเมื่อจับลูกสนิชสีทองได้ หรือด้วยความยินยอมพร้อมใจของกับตันทีมทั้ง 2 ฝ่าย

 


  28 พ.ย. 2548 00:58 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.204.248

   การทำผิดกติกา ควิดดิช

การทำผิดกติกา

แน่นอนว่ากฎทั้งหลายก็ ’ มีไว้ละเมิด ’ รายการการทำผิดกติกา 700 ข้ออยู่ในบันทึกของกองควบคุมดูแลเกมและกีฬา เวทมนตร์ การทำผิดกติกาทั้งหมดเป็นที่รู้กันว่า เกิดขึ้นในการเล่นชิงชนะเลิศควิดดิชเวิลด์คัพครั้งแรก เมื่อ ค.ศ.1473 อย่างไรก็ตามรายการที่เต็มรูปแบบของการทำผิดกติกานี้ ไม่เคยเปิดเผยต่อสาธารณชนพ่อมดแม่มดเลย กองควบคุมฯ มีทัศนะว่าพ่อมดเเม่มดที่ได้เห็นรายการนี้ ’ อาจเกิดความคิดที่จะนำไปใช้ ’ ข้าพเจ้าโชคดีที่มีโอกาสได้เห็นเอกสารข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการทำผิดกติกานี้ ร้อยละ90ของการทำผิดกติกานั้นจะทำไม่ได้เลยตราบเท่าที่ยังใช้กฎห้ามใช้ไม้กายสิทธิ์กับทีมคู่ต่อสู้ ส่วนอีกร้อยละ10 คงไม่เกิดขึ้นแม้กับที่เล่นที่สกปรกที่สุดยกตัวอย่างเช่น ’จุดไฟเผาปลายไม้กวาดฝ่ายตรงข้าม’ ’ฟาดไม้กวาดฝ่ายตรงข้ามด้วยกระบอง’ ’โจมตีผู้เล่นด้วยขวาน’

การทำผิด ผู้ทำผิด ลักษณะของการทำผิด
แบลกกิ้ง (Blagging) ผู้เล่นทุคน คว้าปลายไม้กวาดของฝ่ายตรงข้าม เพื่อให้บินได้ช้า หรือขัดขวางการเล่น
แบลทชิ่ง (Blatching) ผู้เล่นทุกคน ตั้งใจบินไปชนอีกฝ่ายหนึ่ง
เบลิร์ตติ้ง (Blurting) ผู้เล่นทุกคน ใช้ไม้กวาดงัดไม้กวาดฝ่ายตรงข้าม ดันให้กระเด็นออกไปนอกทาง
บัมฟิ่ง (Blumphing) เฉพาะบีตเตอร์ หวดบลัดเจอร์ไปทางคนดู ทำให้ต้องหยุดการแข่งขันชั่วขณะ เพราะเจ้าหน้าที่ต้องรีบไปดูแลปกป้องผู้ชมข้างสนาม บางทีผู้เล่นที่ไร้ มารยาทใช้วิธีนี้เพื่อป้องกันไม้ให้เชสเซอร์ฝ่ายตรงข้ามทำแต้มได้
ค้อบบิ้ง (Cobbing) ผู้เล่นทุกคน การใช้ข้อศอกอย่างรุนแรงเกินไปกับฝ่ายตรงข้าม
แฟล้กกิ้ง (Flacking) เฉพาะคีปเปอร์ ยื่นส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายผ่านห่วงประตูเข้าไปเพื่อกระแทก ลูกควัฟเฟิลออกจากห่วง
แฮเวอร์แซกกิ้ง (Havesacking) เฉพาะเชสเซอร์ จับลูกควัฟเฟิลเข้าประตู (ต้องโยนเท่านั้น )
ควัฟเฟิลพอกกิ้ง (Quafflepocking) เฉพาะเชสเซอร์ ทำตุกติกกับลูกควัฟเฟิล เช่น เจาะควัฟเฟิลให้เป็นรูเพื่อให้ควัฟเฟิล ร่วงเร็วขึ้น
สนิชชิป (Snitchnip) ทุกคนยกเว้นซีกเกอร์ ผู้เล่นคนอื่นนอกจากซีกเกอร์แตะต้องลูกสนิช
สตูจิ้ง (Stooging) เฉพาะเชสเซอร์ เชสเซอร์มากกว่า 1 คน เข้าไปในเขตทำคะแนน

 


  28 พ.ย. 2548 19:13 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.211.174

  

เรื่อง ทีมควิชดิชตอน1


001 แอปเปิ้ลบี้ แอร์โรว์
ที่ตั้ง ….ภาคเหนือ ของอังกฤษ
เสื้อคลุม …. สีน้ำเงินอ่อน
ตรา …. รูปลูกธนูสีเงิน
ผู้เล่นคนสำคัญ ….
ช่วงเวลารุ่งโรจน์ …. เมื่อเอาชนะทีม วรัตซ่า วัลเจอร์ ( แชมป์หลายสมัยของยุโรป )
ธรรมเนียมของทีม …. ยิงลูกธนูเมื่อทำคะแนนได้
อื่น ๆ …. เป็นคู่ปรับของทีมวิมบอร์น วอพส์

002 ชัดลีย์ แคนนอนส์

เสื้อคลุม …. สีส้มสด
ตรา …. รูปลูกปืนใหญ่กำลังพุ่งเร็วจี๋
ช่วงเวลารุ่งโรจน์ …. ชนะเลิศลีกส์ถึง 20 หน
อื่น ๆ …. คำขวัญของทีม จากเดิมที่ว่า เราจะพิชิตแน่แน่ มาเป็น เราหวังว่าจะชนะ แต่ก็สุดแล้วแต่กรรมการแล้วกัน

003 ฟัลมัท ฟอลคอนส์

เสื้อคลุม …. สีเทาเข้มสลับขาว
ตรา …. รูปหัวนกเหยี่ยวประดับหน้าอก
ผู้เล่นคนสำคัญ …. เควินและคาร์ล บอร์ดมัวส์
ธรรมเนียมของทีม …. ทีมนี้เล่นแรงมาก
อื่น ๆ …. คำขวัญ เอาชนะให้ได้ แต่ถ้าไม่ชนะก็ทำให้หัวมันแตกหลาย ๆหัว

004 โฮลี่เฮดส์ ฮาร์ปีส์

ที่ตั้ง …. แคว้นเวลส์
เสื้อคลุม …. สีเขียวแก่
ตรา …. เล็บสัตว์สีทอง
ช่วงเวลารุ่งโรจน์ …. ชัยชนะต่อทีม ไฮเดลเบิร์ก
อื่น ๆ …. เป็นทีมเดียวที่จ้างแม่มด

005 ไพร์ ออฟ พอร์ทรี

ที่ตั้ง …. เกาะสกาย
เสื้อคลุม …. สีม่วงเข้ม
ตรา …. ดาวสีทอง
ผู้เล่นคนสำคัญ …. เชสเตอร์ คาทรีโอนา

006 พัดเดิ้ลเมียร์ ยูไนเต็ด

เสื้อคลุม …. สีน้ำเงินแก่
ตรา …. หญ้าแฝกสีทองสองมัดไขว้กัน
ช่วงเวลารุ่งโรจน์ …. ชนะเลิศ 22 ครั้ง คริงยูโรเปียนคัพ 2 ครั้ง
อื่น ๆ …. เพลงประจำทีม ตีบลัดเจอร์ไปให้ไกล ๆ สิหนุ่ม ๆ แล้วโยนสุ่มลูกควัฟเฟิลมาทางนี้

007 วิกทาวน์ วันเดอร์เรอร์

ที่ตั้ง …. ชายแดน
เสื้อคลุม …. สีแดงสดเหมือนเลือด
ตรา …. มีดบังตอสีเงิน
ผู้เล่นคนสำคัญ …. ลูกๆ 7 คน ของ วอลเตอร์ พากิ้นส์
ธรรมเนียมของทีม …. คุณพ่อวอลเตอร์จะคอยยืนคุมที่ข้างสนาม

008 วิมบอร์น วอพส์

เสื้อคลุม …. ลาบขวางสีเหลืองสลับดำ
ตรา …. รูปตัวต่อ
ช่วงเวลารุ่งโรจน์ …. ชนะถ้วยลีกส์ 18 ครั้ง
ธรรมเนียมของทีม …. แฟน ๆ ของทีมจะทำเสียงหึ่ง ๆ เพื่อกวนสมาธิของผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม

 


  30 พ.ย. 2548 19:13 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.211.136

    

  

- สนามควิดดิช - -
 
                                                             แซกคาเรียส มัมส์ บรรยายสภาพสนามในคริสต์ศตวรรษที่ 14  ว่าเป็นรูปไข่  ยาวห้าร้อยฟุต และกว้าง 180
                                                             ฟุต  มีวงกลมเล็ก ๆ  ตรงกลาง ( เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณสองฟุต ) มัมส์เล่าว่า กรรมการ  ( หรือที่เรียกกันในเวลา
                                                             นั้นว่าควีจัดจ์ ) ถือลูกบอลสี่ลูกในวงกลมตรงกลางนี้ โดยที่มีผู้เล่นสิบสี่คน ยืนอยู่รอบ ๆ  ทันทีที่ลูกบอลถูกปล่อยลอย
                                                             ไป ( กรรมการขว้างลูกควัฟเฟิล ดูเรื่อง ควัฟ-เฟิล ที่อยู่ถัดไป ) ผู้เล่นจะแข่งกันบินขึ้นไปในอากาศ ในสมัยของมัมส์
                                                             ประตูนั้น ยังคงเป็นตะกร้าใบใหญ่แขวนบนเสาสูง  เมื่อ ค.ศ. 1620 ควินตัส อัมฟราวิลล์เขียนหนังสือเรื่อง กีฬาชั้น
                                                             สูงของผู้วิเศษมีภาพแผนผังสนามในคริสต์ศตวรรษที่ 17 รวมอยู่ด้วย เราจะเห็นว่ามีการเพิ่มสิ่งที่เรารู้จักกันว่าเป็น
                                                             'เขตทำคะแนน'  ตะกร้าที่บนยอดเสานั้นเล็ก และอยู่สูงกว่าในสมัยของมัมส์ พอถึง ค.ศ. 1883 เลิกใช้ตะกร้าในการ
                                                             ทำคะแนน และ เปลี่ยนมาใช้เสาประ***ังเช่นที่ใช้กันทุกวันนี้  มีรายงานเรื่องประดิษฐกรรมใหม่นี้  ในหนังสือพิมพ์ 
                                                             เดลี่พรอเฟ็ต สมัยนั้น สนามควิดดิชไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีกต่อไปนับตั้งแต่นั้นมา  
 
ควิชดิช เป็นกีฬาที่โปรดปรานของพ่อมด แม่มดมาก ด้วยความท้าทายที่น่าตื่นเต้นของควิชดิชที่มีผู้เล่น 7 คน 2 ทีม 
                                                             เล่นกันบนอากาศด้วยไม้กวาด   เล่นลูกบอลสี่ลูกไปพร้อม    กัน  โดยแต่ละคนจะควบคุมตำแหน่งของตน ในทีมของ
                                                             ตนเอง เซสเซอร์ 3 คน ที่ต้องพยายามทำแต้มด้วยลูกควัฟเฟิล   บีตเตอร์ 2 คนที่จะต้องคอยดูลูกบลัดเจอร์ที่อันตราย 
                                                             1 คีปเปอร์ ผู้รักษาประตูที่มีอยู่ 3 ห่วงของแต่ละทีมนั้น และที่สำคัญ ซีกเกอร์ผู้ไล่ล่าลูกสนิชสีทองที่ต้องถูกจับเพื่อจบ
                                                             เกมส์การแข่งขัน
 
                                                             นักกีฬาคนดังทางการกีฬาควิชดิชที่มีชื่อเสียงอยู่ตอนนี้   คือ Victor Krum. เป็นนักกีฬาทีมชาติบัลแกเรีย   และยังมี
                                                             ประ เทศอื่น ๆ อีกหลายประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน  Quidditch World Cup มีทั้ง USA ,นอร์ดิกที่แข็งแกร่งอังกฤษ, ญี่ปุ่น, เยอรมัน, ฝรั่งเศส และ ออสเตรเลีย
 
 
ไม้กวาด  เหมือนไม้กวาดของมักเกิ้ลธรรมดา แต่ถูกร่ายมนตร์ให้บินได้ เป็นยานพาหนะของพ่อมดแม่มด ในเกมใช้เพื่อบินขึ้นไปตีหรือจับลูกบอลควิชดิชที่บินไปมา 
 
 
ลูกควัฟเฟิล
                                                             เรารู้จากบันทึกของเกอร์ตี้ เค็ดเดิล ว่าลูกควัฟเฟิลในยุคแรกนั้นทำจากหนัง ในบรรดาลูกบอลทั้งสี่ลูกในเกมส์ควิดดิช
                                                             ควัฟเฟิล เป็นลูกบอลเดียวที่ไม่ได้ลงคาถาไว้ตั้งแต่ต้น เป็นเพียงลูกบอลที่ทำจากแผ่นหนังเย็บปะติดปะต่อกันส่วนมาก
                                                             มักมีสายหนังยื่นมาให้จับและขว้างได้ด้วยมือเดียว ลูกควัฟเฟิลสมัยโบราณมีรูให้สอดนิ้วเข้าไปได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อ
                                                             พบคาถาเกาะติดใน  ค.ศ. 1875 สายหนัง  และรูนิ้ว มือก็ไม่จำเป็นอีกต่อไป ในเมื่อเชสเซอร์สามารถใช้มือข้างเดียวก็
                                                             จับลูกหนังที่ลงคาถาได้โดยไม่ต้องมี เครื่องช่วยอื่นๆ ควัฟเฟิลปัจจุบัน มีเส้นผ่าศูนย์ กลางสิบสองนิ้ว และไม่มีตะเข็บ
                                                             เลย ตอนแรกในการแข่งขันฤดูหนาวปีค.ศ.1711 ลูกควัฟเฟิลมี สีแดง หลังจากที่ฝนตกหนักมากทำให้สีของควัฟเฟิล
                                                             ไม่ต่างจากสีโคลนในสนามทุกครั้งที่มันตกลงไป   นอกจากนี้ พวกเชสเซอร์ยังหงุดหงิดมาก ที่ต้องบินดิ่งลงไปยังพื้น
                                                             สนามอยู่เรื่อย ๆ  เพื่อเก็บลูกควัฟเฟิลกลับมา ทุกครั้งที่ลูกควัฟเฟิลเปลี่ยนสี แม่มดชื่อ เดซี่ เพนนีโฟลด์  ก็เกิดความคิด
                                                             เสกควัฟเฟิลว่า  ถ้ามันตก ให้ค่อย ๆ  ตกลงไปที่พื้น  เหมือนกับว่า มันกำลังจมลงไปในน้ำ หมายความว่าเชสเซอร์สา-
                                                             มารถบินลงไปคว้าควัฟเฟิลที่ตกมาได้กลางอากาศ 'ควัฟเฟิลเพนนีโฟลด์' ยังคงใช้กันอยู่จน ทุกวันนี้

 

 

ลูกบลัดเจอร์ 
                                                             ในสมัยแรก อย่างที่เรารู้กัน บลัดเจอร์ ( หรือบลัดเดอร์ ) คือก้อนหินบิน และ ในยุคของมัมส์ก็พัฒนาเป็นหินที่เกลาให้
                                                             เป็นรูปลูกบอล อย่างไรก็ตาม บลัดเจอร์หินนี้มีข้อเสียที่สำคัญมากคือ มันแตกได้ถ้ามีบีตเตอร์ตีด้วยไม้ที่เพิ่มพลังเวทย์
                                                             มนตร์ซึ่งประดิษฐ์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถ้าเป็นเช่นนี้ ผู้เล่นทุก คนต่างก็ต้องถูกก้อนกรวดบินไล่ตามตลอดเกมการ
                                                             แข่งขัน คงจะเป็นด้วยเหตุผลนี้เอง 
 
                                                             ต้นศตวรรษที่ 16 ทีมควิดดิชบางทีจึงเริ่มทดลองใช้ลูกบลัดเจอร์ทำจากโลหะแทน อากาธา ชับบ์ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับ
                                                             ประดิษฐกรรมเวทมนตร์โบราณ  พบลูกบลัดเจอร์ทำด้วยตะกั่วไม่น้อยกว่าสิบสองลูก  ที่มีอายุเก่าแก่ตั้งแต่ยุคนั้น โดย
                                                             พบทั้ง ในหนองถ่านหินของ ไอร์แลนด์ และ ที่หนองน้ำ ในประเทศอังกฤษ   เธอเขียนไว้ว่า  'ไม่ต้องสงสัยเลยว่า
                                                             พวกนี้คือลูกบลัดเจอร์ มันไม่ใช่ลูกปืนใหญ่แน่นอน' เราเห็นรอยมากจางๆ บนไม้ตีที่เพิ่มพลังด้วยเวทมนตร์
                                                             และ เรายังเห็นร่องรอย  ที่เป็นเครื่องหมายบอกว่าผลิตโดยพ่อมดได้ชัดเจน ( ตรงข้ามกับของที่ผลิตโดยมักเกิ้ล ) คือ 
                                                             เส้นนั้นราบเรียบและ มีส่วน***รับกันอย่างสมบูรณ์ ร่องรอยสุดท้าย คือ ลูกตะกั่ว  เหล่านี้ทุกลูกบินหวือรอบๆ ห้องทำ
                                                             งานของข้าพเจ้า และ พยายามพุ่งชนข้าพเจ้า ให้ล้มกระแทกพื้นทันทีที่ปล่อยมันออกมาจากกล่อง ในที่สุดพบว่าตะกั่ว
                                                             นั้นก็ยังอ่อนเกินไปที่จะใช้ ผลิตบลัดเจอร์ ( รอยบุบเบี้ยวใดๆ ที่ปรากฏอยู่บนบลัดเจอร์  มีผลกระทบต่อ ความสามารถ
                                                             ในการบินให้ตรงของบลัดเจอร์ )  ปัจจุบันนี้  บลัดเจอร์ทุกลูกทำด้วยเหล็ก  มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวสิบนิ้ว บลัดเจอร์ถูก
                                                             เสกให้ไล่ตามผู้เล่นโดยไม่แยกแยะ  ถ้าปล่อยให้บลัดเจอร์เป็นไปตามธรรมชาติของมัน  บลัดเจอร์ จะบุกใส่ผู้เล่นที่อยู่
                                                             ใกล้มันที่สุด ดังนั้น จึงเป็นหน้าที่ของบีตเตอร์ที่จะหวดไล่บลัดเจอร์ไปให้ไกลจากทีมมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

 

ลูกโกลเด้นสนิช 
                                                             ลูกสนิชสีทอง มีขนาดเท่าลูกวอลนัต เช่นเดียวกับ นกสนิดเจ็ต ลูกสนิชสีทอง ถูกเสกให้หนีการไล่จับให้นานที่สุดเท่า
                                                             ที่จะทำได้  มีเรื่องเล่ากันว่าลูกสนิชสีทองลูกหนึ่ง  หนีการไล่จับอยู่นานถึงหกเดือนที่ ทุ่งโบ๊ดมินมัวร์ ใน ค.ศ. 1884 
                                                             ในที่สุด ทั้งสองทีมต่างยอมแพ้ เพราะรู้สึกเบื่อหน่ายกับความไม่เอาไหน ของซีกเกอร์ฝ่ายตน พ่อมดจากแคว้นคอร์น
                                                             วอลที่คุ้นเคยกับบริเวณดังกล่าวยืนยันมาจนทุกวันนี้ว่า 'ลูกสนิชยังคงมีชีวิตอยู่ในทุ่งที่ราบสูงนั้น แต่ข้าพเจ้า
                                                             เองไม่สามารถหาหลักฐานมายืนยันได้ว่าเรื่องนี้เป็นความจริง'

 


  30 พ.ย. 2548 19:14 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.211.136

         การเล่นควิดดิช

                                 แต่ละข้างจะมีผู้เล่นทั้งหมด 7 คน 
                    ลูกบอลสีแดง เรียก : "ควัฟเฟิล (Quaffle)" 3 คน เรียก"
                    เชสเตอร์ (Chaser) "  พวกเชสเตอร์จะโยนลูกควัฟเฟิล
                    ให้กับพวกฝ่ายเดียวกัน และพยายามจะโยนเข้าห่วง   เพื่อ
                    ทำแต้ม  แต่ละครั้งที่โยนเข้าห่วงจะได้คะแนน  10  แต้ม
                    ทุกครั้งที่โยนเข้าห่วงใดห่วงหนึ่งอีก 1 คน   เรียก "คิป-
                    เปอร์ (Keeper)"    ต้องบินไปรอบ ๆ ห่วง  ของอีกฝ่าย   
                    ( ฝ่ายตรงข้าม )   แล้วสกัดฝั่งตรงข้าม   ไม่ให้ทำแต้มได้ 
                    ลูกบอลอีก 2 ลูก เรียก " บลัดเจอร์ (Bludgers) "   สีดำ
                    ขนาดเล็กกว่า ลูกควัฟเฟิลสีแดงนิดหน่อย  ลูกบลัดเจอร์จะ
                    เหาะเหมือน จรวดไปรอบๆพยายามที่จะชนผู้เล่น   ให้ตก
                    จากไม้กวาด อีก 2 คน เรียก "บีตเตอร์ (Beater) " หน้า
                    ที่คือป้องกันทีมตัวเองจากลูกบลัด-เจอร์และพยายามตีลูก
                    ไปทางคู่ต่อสู้ด้วย 
 
                    สรุป เชสเตอร์ 3 คน พยายามทำแต้มด้วยลูกควัฟเฟิล คิป-
                    เปอร์เป็นผู้รักษาประตู บีตเตอร์คอยกันลูกบลัดเจอร์ออกไป
                    ให้พ้นทีมตัวเอง ลูก" โกลเด้นสนิช "(สำคัญที่สุด)
                    จะจับค่อนข้างยาก เร็วมากและมองไม่ค่อยเห็นด้วย หน้าที่
                    จับลูกสนิชเป็นหน้าที่ของ "  ซีกเกอร์  "     ซีกเกอร์จะต้อง
                    ตามจับลูกสนิชให้ได้  เพราะถ้าซีกเกอร์ฝ่ายไหนจับลูกสนิช
                    ได้จะสามารถทำแต้มให้กับฝ่ายตนเอง อีก 150แต้ม  เกมส์
                    ควิดดิชจะจบลงก็ต่อเมื่อลูกสนิชถูกจับได้เท่านั้นบางทีเกมส์
                    นี้ต้องเล่นไปเรื่อย ๆ  เท่าที่มีสถิติในการเล่น นานถึง 8  -  9 
                    เดือนทีเดียว 

 


  30 พ.ย. 2548 19:21 น. Admin ลบความคิดเห็นนี้ 
  สมาชิกพิเศษ
garfiend

  
 seelex@thaimail.com 58.10.211.136

  

ไม้กวาดต่าง ๆ 
       ความหมายของไม้กวาด จากหนังสือ  สัตว์พิสดารจากเทพนิยายได้กล่าวไว้ว่า   
ไม้กวาด ไม้กวาดฝรั่งแบบดั้งเดิมนั้น  ทำจากก้านวิลโล หรือ โอเชอร์ เอามากำเป็นฟ่อนแล้ว   แล้วมัด
  ติดกับด้ามยาวี่คือพาหนะที่แม่มดนิยมใช้สำหรับการคมนาคม ทางอากาศมากที่สุด ซึ่งอันที่จริงนาจ
อาจใช้พลั่วหรือส้อมโกยฟางที่มีรูปทรงแบบเดียวกันก็ได้  แต่แม่มดก็กลับชอบไม้กวาด
  มากที่สุด นัยว่าประการแรก  มันมีคุณสมบัติทางอากาศ  พลศาสตร์ครบถ้วน คือน้ำหนักเบาไม่ต้านลม   ประการที่สองมัน
  มีที่นั่งสำหรับนักบินผู้ช่วย  เช่นแมว หรือวิญญาณอื่นนั่งไปบน ฟ่อนหญ้าที่เป็นตัวไม้กวาด 
                     นิมบัส 2000 (Nimbus 2000): เป็นรุ่นก่อนหน้ารุ่นนิมบัส2001 
                    นิมบัส 2001 (Nimbus 2001): ชื่อไม้กวาดรุ่นต่อมาจากนิมบัส 2000 
                    คอมเม็ท (Comet): ชื่อไม้กวาดของโช แชง 
                    คลีนสวิป 7 (Cleansweep 7): เป็นไม้กวาดที่นิยมใช้ในการแข่งขัน
                    เช่นกันแต่ยังไม่เร็วเท่ากับไฟร์โบลต์ 
                    ไฟร์โบลต์ (Firebolt): เป็นไม้กวาดแข่งที่บินเร็วที่สุด ผลิตด้วยสุดยอด
                    เทคโนโลยีล้ำยุค สามารถเร่งความเร็วสูงสุดจาก 0-240 km/hrได้ภายใน0ินาที
                    เป็นไม้กวาดที่ดีที่สุดเหมาะสำหรับคนเป็นซีกเกอร์มีน้ำหนักเบาช่วย   
                    ในการทรงตัวใช้การแข่งขันควิชดิชเวอร์คัฟ 
 ชุดอุปกรณ์บำรุงรักษาไม้กวาด  (Broomstick Servicing Kit):
                    ส่วนประกอบมีกระปุกน้ำยาขัดเงา ด้ามจับ ยี่ห้อฟลีตวู้ดกระปุกใหญ่
                    กรรไกรสีเงินสำหรับเล็มปรายไม้กวาด เข็มทิศทองเหลืองอันจิ๋วสำ
                    หรับติดไว้กับไม้กวาดเวลา เดินทางไกลและหนังสือคู่มือดูแลรักษา
                    ไม้กวาดด้วยตนเอง 
                   แม่มดกับไม้กวาด 
 ตามตำนานกล่าวไว้ว่าแม่มดชอบเดินทางโดยการเหาะบนไม้กวาด
                    มากที่สุด  เหล่าแม่มดมักจะเดินทางโดยใช้ไม้กวาดมากกว่าพ่อมด
                    เพราะไม้กวาด เป็นอุปกรณ์พื้นฐานสำหรับ     งานบ้านของผู้หญิง      
                    พ่อมดซึ่งเป็นชายจึงหลีกเลี่ยงไม่เหาะบนไม้กวาด   แต่ขี่คราดแทน
                    แม่มดในยุโรปและอเมริกามักจะขี่ไม้กวาดมากกว่าแม่มด     ในอัง-
                    กฤษซึ่งจะด้วยเหตุผล ใด ไม่ปรากฏชัดเจน    เล่าลือกันว่า แม่มดจะ
                    ทาครีมวิเศษไว้บนไม้กวาดเพื่อให้ไม้กวาดบินได้    และจากนั้นก็จะ
                    เหาะออกไปทางปล่องไฟทันที  คำเล่าลือนี้อาจจะกล่าวเกินจริงเพื่อ
                    เพิ่มสีสัน    โดยมากจากความเชื่อที่ว่า    หากใครต้องการให้เพื่อน
                    บ้านรู้ว่าเธอไม่อยู่บ้าน     ก็ให้ดันไม้กวาดโผล่พ้นปล่องไฟ   ออกไป 
                    นอกจากนี้  แม่มดยังสามารถเดินทางไปยังสถานที่ต่าง     โดยใช้
                    ผงฟลูได้เช่นกัน พวกชาวบ้านเชื่องกันว่า  หากพบแม่มดบินผ่านไป 
                    ให้รีบไปที่โบสถ์เพื่อสั่นระฆังทันที เสียงระฆังของโบสถ์จะทำให้
                    พวกเขาร่วงหล่นจากไม้กวาดได้ 

 


page [1]

ร่วมแสดงความคิดเห็น (กรุณาใช้คำพูดที่สุภาพ)
  โพสต์โดย
  Email
  Post ภาพ
* สมาชิกเท่านั้น
ขนาดของไฟล์ภาพไม่เกิน 100 kb. เฉพาะไฟล์ jpg, gif หรือ swf เท่านั้น
  Security code:
 กรุณากรอกรหัสที่เห็นเพื่อยืนยันการโพสต์


บริการฟรีเว็บบอร์ดจาก YimWhan.com :: copyrights © 2009-2010